การกลับคำให้การในชั้นสอบสวน ในชั้นศาล

ตาม ป.วิ อาญา มาตรา 84 (2) ผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะไม่ให้การหรือให้การก็ได้ และถ้อยคำของผู้ถูกจับอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ คำรับสารภาพของผู้ถูกจับว่าตนได้กระทำความผิดในชั้นจับกุมห้ามมิให้รับฟังเป็นพยานหลักฐาน และผู้ต้องหาจะให้การใหม่หรือกลับคำให้การเมื่อใดก็ได้ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 40 (7) กำหนดให้โอกาสผู้ต้องหาในการต่อสู้คดีอย่างเพียงพอ แต่การกลับคำให้การจะต้องมีเหตุผลหรือหลักฐานสนับสนุนว่าเหตุใดจึงกลับคำให้การ หากให้การกลับไปกลับมาจะเป็นผลร้ายต่อผู้ต้องหามากกว่าผลดี ดังนั้นก่อนจะให้การต่อสู้คดีผู้ต้องหาควรจะปรึกษาหารือกับทนายความไว้ก่อน และสิ่งที่ตนเองกล่าวอ้างต้องไม่ใช่เรื่องเลื่อนลอย เพราะมิฉะนั้นแล้ว ศาลจะไม่รับฟังคำให้การ สิ่งที่ตัวเองกล่าวอ้างในการสู้คดีต้องสามารถหักล้างพยานหลักฐานของโจทก์ได้จึงจะชนะคดี

ผู้ต้องหามีสิทธิพิสูจน์ความบริสุทธิ์ในชั้นสอบสวน

ใครที่ถูกกล่าวหาว่าทำผิดอาญา แต่ความจริงมิได้ทำผิด หรือมีเหตุผลโต้แย้งว่าที่ได้กระทำไปนั้นมีข้ออ้างตามกฎหมายแต่เดิมผู้ต้องหาถูกตำรวจจับและต่อสู้คดี ตำรวจมักไม่รับฟังเหตุผล พนักงานสอบสวนจะทำสำนวนฟังแต่เพียงผู้เสียหายฝ่ายเดียวแล้วตั้งข้อหาส่งฟ้อง ส่งสำนวนให้อัยการ อัยการสั่งฟ้องตามสำนวนพนักงานสอบสวน จำเลยต่อสู้ว่าไม่ผิด ก็ไปให้การกับศาลเอง

ตร.จะจับใครไปโรงพักมั่วไม่ได้

ตร.จะจับใครไปโรงพักมั่วไม่ได้ครับ
 เรื่องเสร็จที่ ๔๕๒/๒๕๔๖
***นานแล้วก่อนที่จะยกเลิก ม.78 - 4 ที่ว่า แจ้งความแล้วชี้ให้จับได้เสียอีก***
บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา